Sok z czerwonej kapusty zmienia kolor zależnie od tego, czy płyn jest kwaśny czy zasadowy – od czerwieni przez fiolet po zieleń i żółć. To domowe laboratorium chemiczne za kilka złotych.
Co nam będzie potrzebne?
- ¼ główki czerwonej kapusty
- woda (ok. 2 szklanki)
- garnek
- sito lub gaza
- kilka małych szklanek lub kubków
- substancje do testowania: ocet, sok cytrynowy, soda oczyszczona, mleko, woda z kranu, sok pomidorowy, mydło w płynie, proszek do pieczenia
Jak wykonać doświadczenie?
Pokrój czerwoną kapustę na drobne kawałki lub zetrzyj na tarce – im drobniej, tym więcej barwnika. Włóż do garnka i zalej dwiema szklankami wody. Gotuj na małym ogniu przez 10–15 minut, aż woda zabarwi się na głęboki fiolet. Możesz też nie gotować, tylko zalewać kapustę wrzątkiem i moczyć 20 minut – działanie jest podobne.
Przecedź wywar przez sito, wyrzuć kapustę. Zostaje ci ok. 300–400 ml ciemnofioletowego płynu – to twój wskaźnik pH. Ostudź przed użyciem.
Nalej po kilka łyżek wywaru do każdej szklanki. Teraz testuj: do pierwszej wlej łyżkę octu i obserwuj zmianę koloru. Do kolejnych dodawaj po kolei: sok cytrynowy, wodę z kranu, mleko, roztwór sody (łyżeczka sody w 100 ml wody), mydło w płynie, sok pomidorowy. Każda substancja zabarwi wywar inaczej – od jasnoróżowego po ciemnozielony.
Uszereguj testowane substancje od najbardziej kwaśnej do najbardziej zasadowej według koloru.
Wyjaśnienie naukowe
Czerwona kapusta zawiera barwniki zwane antocyjanami – grupę związków chemicznych, których kolor zależy od kwasowości otoczenia. Kwasowość opisuje skala pH: wartości poniżej 7 to kwasy, powyżej 7 to zasady, dokładnie 7 to odczyn obojętny (np. czysta woda).
Antocyjany zmieniają swoją strukturę chemiczną w zależności od pH, a zmiana struktury oznacza zmianę sposobu pochłaniania światła – i tym samym zmianę koloru. W środowisku kwaśnym (pH 1–3) wywar jest różowo-czerwony. Przy pH ok. 7 – fioletowy. W środowiskach lekko zasadowych (pH 8–10) – niebieskozielony. W silnie zasadowych (pH > 11) – żółty lub szary.
Substancje, które testujesz, mają charakterystyczne pH:
- ocet (~pH 2–3): różowo-czerwony
- sok cytrynowy (~pH 2): czerwony
- woda z kranu (~pH 7): fioletowy
- mleko (~pH 6,5): blado-fioletowy
- soda oczyszczona (~pH 8,5): zielonkawy
- mydło (~pH 9–10): zielony lub niebieski
W laboratorium chemicznym używa się podobnych wskaźników – np. fenoloftaleiny lub lakmusa – które działają na tej samej zasadzie, tylko mają węższą skalę zmiany.
Warianty
Papierki wskaźnikowe – zanurz paski bibuły filtracyjnej lub kawowego filtru papierowego w wywarze z kapusty i wysusz. Otrzymujesz domowe papierki pH, które możesz zabrać do szkoły lub używać do testowania dowolnych cieczy przez całe tygodnie.
Porównanie z wodą z kranu i destylowaną – wiele miast dostarczają wodę lekko zasadową (pH 7,5–8,5), a woda destylowana jest dokładnie neutralna (pH 7). Różnica w kolorze wskaźnika między nimi może być subtelna, ale widoczna.
Reakcja odwrotna – zrób roztwór zasadowy (soda w wodzie, kolor zielony), a potem powoli dodawaj ocet i obserwuj, jak kolor przesuwa się z powrotem przez fiolet do czerwieni. To wizualna demonstracja neutralizacji kwasu i zasady.
Często zadawane pytania
Dlaczego kapusta musi być czerwona, a nie zielona? Zielona kapusta zawiera chlorofil (zielony barwnik), który nie reaguje na pH. Czerwona kapusta zawiera antocyjany, które reagują. Inne naturalne źródła antocyjanów to: fioletowe winogrona, borówki, czerwona cebula, czerwone buraki – z nich wszystkich można zrobić wskaźnik pH.
Czy wywar z kapusty zachowuje właściwości przez długi czas? W lodówce – kilka dni, ale potem zaczyna fermentować i tracić właściwości. Papierki wysuszone z wywaru działają tygodniami, bo nie fermentują. Dla dłuższego przechowywania można dodać do wywaru trochę alkoholu (spirytus 1:1 z wywarem) – to konserwuje go na kilka tygodni.
Co to jest pH i dlaczego jest ważne? pH mierzy stężenie jonów wodorowych (H⁺) w roztworze. Im więcej H⁺, tym bardziej kwaśny i niższe pH. Skala jest logarytmiczna: pH 3 jest 10 razy bardziej kwaśne niż pH 4. pH ma ogromne znaczenie biologiczne: krew musi utrzymywać pH 7,35–7,45, a odchylenie o 0,3 jednostki jest stanem zagrożenia życia. Żołądek ma pH ok. 2 (kwas solny), a jelita – ok. 7–8.